Bir insanın öbürünü nasıl sevebildiği, bende her zaman hayret duygusu uyandırmıştır. O sevgi ne zaman başlar, ne zaman biter? Ne zaman anlarsın? Cesareti nasıl bulup, onu sevdiğini söylersin?

Etrafımdaki insanların da beni neden sevdiğini pek anlamış değilim. Neden aynı şehirde olduklarım, burada kalmam için deli bir ısrar içerisindeler ve aynı şehirde olmadıklarım da yanlarına gelmem için büyük bir çaba içerisindeler. Yanlış anlama, sevilmek gerçekten güzel. Kimi insanlar tarafından nefret edildiğini bildiğin zaman sevilmek daha da anlamlı. Yine de, küçüklüğümden beri beni seven insanların bende ne bulduğunu anlayamıyorum. Ya da diğer insanlarda. Nasıl oluyor bu iş, ben neden insanlara diğer insanlar gibi bağlı değilim. Neden gidip şehirlere, hayvanlara, ağaçlara bağlanıyorum onun yerine. Bari beni sevenlere hakkıyla karşılık verebilsem. Belki de veriyorum kendimce, insan karşılık görmeden de yıllarca sevmeye devam eder mi ki bilmem. Belki de ben de farkında olmadan seviyorumdur. Bir de zekiyim diye övünürüm. Hiç anlamadım ki ben bu işi…

tatil olsun, daha çok okuyayım, daha çok yazayım, Japonca çalışayım. uzun gecelerde bira yudumlayalım balkonda, geceyarısı milkshake yapayım içelim. hayat, çok şey istemiyorum senden. ne bileyim tatile gideyim, bronzlaşayım, diskolarda sabahlayayım demiyorum. Hep hayalini kurduğum gibi Toskana’ya gitsek de üzüm bağlarında şarap tatsak, güzel olurdu tabii. Ya da Nisan’da kaçamak yapıp Sakura izlemeye gitsek Osaka’ya. Ama bunları istemiyorum, valla. Tek istediğim, zamanın hızlıca geçmesi, bu kadarını hak ettim sanıyorum.

tırnak.

Hamlet’in bir çeşit arka bahçesi olan “Rozencrantz and Guildenstern are Dead” adlı oyunun ilk sahnesinde, ayak tırnağı problemi ele alınır. R ya da G, kim olduğu zaten önemli değildir ve kendileri bile aradaki farkı bilmez, ayak tırnağını en son ne zaman kestiğini hatırlamamaktadır. Bu çok ilginçtir çünkü iddiasına göre çoğu insan ayak tırnaklarını en son ne zaman kestiğini hatırlamaz. Bu oyunu 4 yıl önce okumuştum. O zamandan beri her ayak tırnağımı kesişimde bir öncekinin ne zaman olduğunu hatırlamaya çalışırım, hatırlayamam.

Dün Survivor’ın reklamını seyrederken aklıma geldi, oradaki insanlar tırnaklarını nasıl kesiyor? Bir hafta değil, iki hafta değil. Peki tırnak makası icat edilmeden ne yapıyorlardı? İlk tırnak makasımsı alet, Orta Avrupa’da M.Ö. 6-7. yüzyıllarda icat edilmiş. İçim bir rahatladı sormayın, dün gece bunu düşünüp uyuyamamıştım, rüyama o Guiness rekorlarındaki uzun tırnaklı kadın girecek diye korkmuştum. Gerçi o icada sıradan halk ulaşamamıştır. İnternette yorum yapanların yaptığı en mantıklı tahmin tırnak yemek olmuş, ama bu da ayak tırnağını açıklamıyor. Benim devreler yanmadan yatayım en iyisi, rüyalarım tırnaksız olsun.

Babam önceki hayatında yanlış ne yapmış bilmiyorum ama, cezası erkek olmayan ve/veya futbol sevmeyen çocuklara sahip olmak olmalı. Adanaspor son 30 saniyede golü atınca, adam sevincinden öyle bir fırladı ve coştu ki, sanırım tüm site babamın sevinç çığlıklarını, akabinde benim “Baba iyi misin, napıyosun” nidalarımı duydu. Hayır, futbol sevilir, anlıyorum da, memleketi Adana’dan binlerce km. olan biri, neden Kasımpaşa’nın gollerine küfrederken Adana’nın gollerine sevinir… Valla anlamıyorum. Ama babamın iyiliği ve ailemizin selameti için anlamak isterdim.